Φόρμα Εθελοντή WinCancer

«Η εθελοντική προσφορά δεν αλλάζει μόνο τη ζωή των άλλων, αλλά και τη δική μας.»

    Φόρμα Εγγραφής

    Προσωπικά Στοιχεία

    Ονοματεπώνυμο:

    Ημερομηνία Γέννησης:

    Φύλο: ΆνδραςΓυναίκαΆλλοΔεν επιθυμώ να απαντήσω

    Διεύθυνση Κατοικίας:

    Πόλη:

    Τ.Κ.:

    Τηλέφωνο Επικοινωνίας:

    Email:


    Εθελοντική Συμμετοχή

    Σε ποιες δράσεις ενδιαφέρεστε να συμμετέχετε;

    Δράσεις σε νοσοκομείαΚαμπάνιες ενημέρωσης/ευαισθητοποίησηςΟργάνωση εκδηλώσεωνΔιοικητική/υποστηρικτική εργασίαΨηφιακός εθελοντισμός (social media, δημιουργία περιεχομένου)

    Άλλο:

    Διαθεσιμότητα:

    Καθημερινές πρωίΚαθημερινές απόγευμαΣαββατοκύριακα


    Δεξιότητες / Εμπειρία

    Έχετε προηγούμενη εμπειρία στον εθελοντισμό;

    ΝαιΌχι

    Αν ναι, περιγράψτε σύντομα:

    Γλώσσες που γνωρίζετε:

    Δεξιότητες (π.χ. επικοινωνία, οργάνωση, καλλιτεχνικά, τεχνικά):


    Ιατρικά/Ειδικά Στοιχεία (προαιρετικά)

    Υπάρχει κάτι που θα θέλατε να γνωρίζουμε για λόγους υγείας;


    Συναίνεση Επεξεργασίας Προσωπικών Δεδομένων

    Ονοματεπώνυμο:

    Υπογραφή (προαιρετικά - πληκτρολογήστε):

    Ημερομηνία:

    Κάθε βράδυ είχαμε έξοδο…

    Αυτός με το τσιγαράκι του, εγώ με τον ορό μου και κάτι παλούκια που είχαν καρφώσει στα πλευρά μου. Δεν ήταν σπουδαία έξοδος, μόνο μέχρι το μπαλκόνι. Το μπαλκόνι του Αγίου Σάββα. Η μάνα μου δεν γινόταν να με συνοδεύσει άλλο. - Θα έρθει ο πατέρας σου! - Μα... Ο πατέρας; Τι μπορεί να μου …

    Αυτός με το τσιγαράκι του, εγώ με τον ορό μου και κάτι παλούκια που είχαν καρφώσει στα πλευρά μου. Δεν ήταν σπουδαία έξοδος, μόνο μέχρι το μπαλκόνι. Το μπαλκόνι του Αγίου Σάββα. Η μάνα μου δεν γινόταν να με συνοδεύσει άλλο.

    – Θα έρθει ο πατέρας σου!

    – Μα… Ο πατέρας; Τι μπορεί να μου προσφέρει; Έχω όρους, δεν μπορώ να κουνηθώ, να πλυθώ, να κατουρήσω μόνη μου! Τι θα μου κάνει ο πατέρας;

    Μπήκα για δύο μέρες υποτίθεται. Έμεινα έκτακτα για σαράντα, επιπλοκή της εγχείρισης. Κάθε μέρα έπλενε το 2ο βρακί μου και το 2ο πυτζαμάκι μου. Ο γλυκούλης μου. Και κάθε βράδυ… 

    – Φύγαμε;

    – Άσε ρε πατέρα, πονάω

    – Μα έχουμε έξοδο! Να δούμε τη φωτιά!

    Κάθε βράδυ είχαμε έξοδο

    Κι αυτός, ένας Δασαρχης που λάτρευε τα δάση, που έλειπε 10ημερα όταν ήμουν μικρή σε φωτιές, που έκλαιγε η ψυχή του όταν ένα δέντρο καιγόταν, χάζευε μαζί μου τη μεγάλη τότε φωτιά της Πάρνηθας. Έτσι για να με ευχαριστήσει. Για να με κάνει να ξεχαστώ. Στάχτες έφταναν στο μπαλκόνι μας και τούτο ήταν το δικό μας εφέ, της δικής μας εξόδου κι εγώ δεν πονούσα πια. Το δικό του δεντράκι καιγόταν και πάλευε να το σώσει. Κι έδειξε στον αγώνα του αυτόν της σωτηρίας του παιδιού  του το ίδιο πείσμα που θαύμαζα στα μάτια του, όταν τον ειδοποιούσαν για μια φωτιά μες τη νύχτα. Και κάπου εκεί ξέχασα όσα κακά τού καταλόγιζα, ξέχασα τα πάντα  και… Ναι! Είναι ωραίες οι εν ζωή συμφιλιώσεις! Έσβησε η φωτιά πατέρα. Ξεκουράσου!

    Με αφορμή τις τωρινές φωτιές…

    Χριστίνα Λαμπούση

    Μολάοι Λακωνίας

    Χριστίνα Λαμπούση
    Χριστίνα Λαμπούση
    Η Χριστίνα Λαμπούση γεννήθηκε και μεγάλωσε στους Μολάους Λακωνίας. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή Αθηνών το 1995 και από το 1997 ασκεί μαχόμενη δικηγορία, διατηρώντας δικηγορικό γραφείο στους Μολάους. Είναι απόφοιτος του Εθνικού Ωδείου Πειραιώς (Τμήμα Βυζαντινής Μουσικής), έχει δε παρακολουθήσει επί σειρά ετών μαθήματα πιάνου, κλαρίνου, σαξοφώνου και αρμονίας.

    Το 2011 ίδρυσε τη θεατρική ομάδα «ἰᾶσθε θεάτρῳ» κι έχει σκηνοθετήσει διάφορα έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου («Παραμύθι Χωρίς `Ονομα», «`Οπερα της Πεντάρας», «Φουέντε Οβεχούνα», «Ο Μέγας Αλέξανδρος και το καταραμένο φίδι», «Αντιγόνη»), καθώς και παραμύθια για παιδιά, διοργανώνει ποιητικές βραδιές και συμμετέχει στα καλλιτεχνικά δρώμενα της Λακωνίας.

    Leave a Reply

    Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *