Την βλέπεις έρχεται χαμογελαστή… γύρω στις 11 το βράδυ, χαμογελάει και ας έχει αφήσει το μικρό της αγοράκι, στο σπίτι με δέκατα, χαμογελάει γιατί ξέρει πως το έχεις ανάγκη αυτό το χαμόγελο και εσύ και αυτή. Ετοιμάζει το καρότσι νοσηλείας για να περάσει ένα προς ένα τα δωμάτια, ένα προς ένα τα κρεβάτια, έναν προς …
Την βλέπεις έρχεται χαμογελαστή… γύρω στις 11 το βράδυ, χαμογελάει και ας έχει αφήσει το μικρό της αγοράκι, στο σπίτι με δέκατα, χαμογελάει γιατί ξέρει πως το έχεις ανάγκη αυτό το χαμόγελο και εσύ και αυτή.
Ετοιμάζει το καρότσι νοσηλείας για να περάσει ένα προς ένα τα δωμάτια, ένα προς ένα τα κρεβάτια, έναν προς έναν τους ασθενείς, διαβάζει τις οδηγίες, χαμογελάει όταν βλέπει βελτίωση, σκυθρωπιάζει όταν θα πρέπει να δώσει παρηγορητική αγωγή. Δένεται με τους ασθενείς της και ας ξέρει πώς αυτό της προκαλεί ψυχολογική κόπωση.
Ξεκινάει τη νοσηλεία και κάνει το σταυρό της, να μην της τύχει δύσκολο περιστατικό το βράδυ, μόνη της όπως μένει εκεί γύρω στις 3 τα ξημερώματα πάντα ανησυχεί για τους ασθενείς της. Σκέφτεται και την γκρίνια του κακότροπου επιμελητή, που θα είναι αναγκασμένη να ξυπνήσει, δεν αντέχει τις φωνές και τις προσβολές του. Ευτυχώς όμως σήμερα είναι τυχερή, ο ειδικευόμενος που εφημερεύει, είναι καλό παιδί, φιλότιμο, διαβασμένο, νιώθει σιγουριά μαζί του…
Παίρνει μια βαθειά ανάσα και μπαίνει στο πρώτο δωμάτιο. Εύχεται ο περίεργος κύριος στο 405 να έχει κοιμηθεί και να μην χρειαστεί να διαχειριστεί τις παραξενιές του, να μην χρειαστεί ν΄ ακούσει εκείνο το “εγώ σε πληρώνω”. Πόσο την πληγώνει, που δεν μπορεί να του εξηγήσει και εκείνος δεν καταλαβαίνει πως τα 800€ είναι το τίμημα της ψυχής που καταθέτει κάθε βράδυ! Το τίμημα για το μεταπτυχιακό που πήρε διαβάζοντας με αγκαλιά το μωρό της, το τίμημα για τα όνειρα που έκανε όταν μπήκε στη σχολή νοσηλευτικής, πρώτη της επιλογή! Γιατί αυτό το επάγγελμα – λειτούργημα δεν μπορείς και δεν δικαιούσαι να το κάνεις αν δεν είναι η πρώτη σου επιλογή.
Νοσηλεύτρια σε νυχτερινή βάρδια, μόνη της, να πρέπει να απαλύνει τον σωματικό πόνο των ασθενών της, να πρέπει να διαχειριστεί τον ψυχολογικό πόνο, τα άγχη και τον πανικό των συνοδών… και πάλι δεν έχει αρκετές γάζες και γάντια, σίγουρα θα τις τελειώσουν και οι βελόνες νούμερο 20G. Τα σεντόνια ελάχιστα και τα περισσότερα τρύπια, έχει την κυρία στο 410 με ουλορραγία και πρέπει να της κρατήσει οπωσδήποτε δυο, να μην κοιμηθεί πάνω στα αίματα! Δουλεύει μόνη στα όρια της αξιοπρέπειας, χωρίς υλικά, χωρίς ρεπό, χωρίς ηθική υποστήριξη από τις διοικήσεις, με συνθήκες που δεν αξίζουν στην ίδια, αλλά κυρίως στους ασθενείς της.
Νοσηλεύτρια σε νυχτερινή βάρδια σε αντικαρκινικό νοσοκομείο… δεν είδα ποτέ καμία με πλεκτό, εδώ που τα λέμε δεν είδα ποτέ καμία νοσηλεύτρια, σε καμία βάρδια, σε κανένα νοσοκομείο, σε όλη τη χώρα να είναι χαλαρή.
Νοσηλεύτρια σε νυχτερινή βάρδια την κοιτάζω λίγο πριν φύγω για το σπίτι, την καληνυχτίζω, μου χαμογελά…την θαυμάζω!
Κρυσταλλίδου Θεοπίστη
Comments
Ζωη
Ωραίο αν κ λίγο υπερβολικό!
ΡΟΥΛΑ
Ένα νυχτερινό σε τέτοιο τμήμα ΖΩΗ και δεν θα σου φανεί υπερβολικό το κείμενο!!!! Και λίγα λέει!!!!
Euaggelia Tsirimokou
Καθόλου υπερβολή , εγώ το έζησα το2007 όταν νοσηλευτικά αλλά καί τό 2012 όταν νοσηλευτικε το παιδί μου πού τελικά έφυγε από τη ζωή αυτή γιά μιά άλλη και σέ ηλικα 33 ετών και ευχαριστώ όλο το προσωπικό γιατί μέχρι καί τήν τελευταία στιγμή ήταν όλοι γεμάτοι από αγάπη καί φροντίδα ακούραστος πάντοτε (και βέβαια δεν εξαιρούνται οι γιατροί)…… Μακάρι όλα τά νοσοκομεία νά είχανε προσωπικό μέ κατανόηση σάν του Αγ Σαββα!!!!!!
DIMA XENOS
ΠΟΛΥ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΟ ΟΧΙ ΛΙΓΟ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΔΕΝ ΔΙΝΟΥΝ ΣΗΜΑΣΙΑ ΔΕΝ ΠΑΣ ΝΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ.
Γκερτσου Νια
Ηρωίδες!
Μαρια
Ακριβώς έτσι είναι κ πιο δύσκολα όταν χάνεις τον ασθενή ……..Μετά από μάχη που έδωσες με τον γιατρό ……._________. Αφού σχολασεις κ πας για ύπνο ,δεν μπορείς γιατι έρχεται η εικονα του στη σκέψη σου. ……. στριφογυριζεις….αδύνατον να ησυχασεις. …σηκώνεσαι κ ετοιμάζεις καφεδάκι. Από μια νοσηλεύτρια
Δαναη
Και λιγα γραφει!
Αργυρω
Γιατί το βρήκατε υπερβολικό?σε ποιο σημείο?
Χαρουλα Περηφανοπουλου
Επειδή έχω ζησει απο κοντά κάποιες νοσοκόμες στο συγκεκριμένο νοσοκομείο και στον συγκεκριμένο όροφο σας πληροφορω ότι είναι μία και μία δεν υπάρχουν λέξεις όλα τα κορίτσια είναι πραγματικά αξιοθαύμαστα με το χαμόγελο στα χείλη και έναν καλό λόγο πάντα …..σας θαυμαζω όλες για το έργο πρώτα απ όλα που μας προσφέρεται και μετά για όλη αυτή την δύναμη ψηχης που έχετε ένα μπράβο ειναι λίγο……
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΑΣΣ
απο την πικρη μου εμπειρια σε 3 νοσοκομεια Αθηνων κ επαρχιας απορω πως αντεχουν τοσο φορτο εργασιας κ μαλιστα με ιδιαιτερη προσοχη αφου προκειται για βαρια περιστατικα. Θελει μεγαλο σθενος κ θα επρεπε να αμειβονται παραπανω.
ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ
Θα ήθελα να απαντήσω στην κ. Ζωή για το ……λίγο υπερβολικό ……
Εσείς κ.Ζωή προφανώς δεν έχετε βιώσει την κατάσταση πού επικρατεί στα νοσοκομεία της χώρας ,δεδομένου ότι,ή ποτέ δεν έτυχε να νοσηλευτείτε εσείς ή κάποιο συγγενικό σας πρόσωπο ή λέγεστε Ζωή Κωνσταντοπούλου οπότε σας δικαιολογώ.
Αγαπητή κ.Ζωή,
Σε τακτά χρονικά διαστήματα νοσηλεύομαι με καρκίνο στην κλινική Υγείας Μέλαθρον της Εθνικής Τραπέζης και θα μου επιτρέψετε να έχω μία διαφορετική αντίληψη των πραγμάτων.Μόνο ηρωίδες θα μπορούσα να χαρακτηρίσω τις νοσηλεύτριες.Θα σας πώ μόνο τούτο.
Ενας παππούς στο διπλανό δωμάτιο από μένα είχε σηκωθεί από το κρεββάτι του κάνοντας βόλτες για να περάσει την ώρα του γύρω στις 21.00 τραγουδώντας.Κάποια στιγμή θέλησε να ουρήσει και δίχως να το πολυσκευθεί στάθηκε στη μέση του δωματίου του και κατούρησε εξακολουθώντας να τραγουδάει.Ετρεξε μία νοσοκόμα τον επήρε αγκαλίτσα και τον επήγε στο μπάνιο του δωματίου του και τον έπλυνε και μετα γυμνό φυσικά τον επήγε στο κρεββάτι του και του έβαλε καθαρά ρούχα.Το χαμόγελο και τα γλυκόλογα που του έλεγε ήταν μοναδικά.
Θα το σταματήσω εδώ γιατί πιστεύω ότι οι νοσηλεύτριες είναι όντως πραγματικές ηρωίδες και όσο γι αυτό που εσείς διαβάσατε όπως φυσικά και εγώ είναι η πραγματικότητα και δεν έχει ουδεμία δόση υπερβολής.
Τελειώνοντας θέλω να σας ζητήσω συγγνώμη για το…….( Ζωή Κωνσταντοπούλου )
Μεθ εκτιμήσεως
Αριστείδης Παπαϊωάννου
Συντ/χος Εθνικής Τραπέζης Ελλάδος
ΑΛΈΞΑΝΔΡΟΣ
Είσθε σε εισαγωγικά που νοσηλευθήκατε στο Υγείας Μέλαθρον. Άν αναγκαζόσασταν να νοσηλευθείτε σε κρατικό νοσοκομείο τα ούρα θα περίμεναν τον κο Πολλάκη να τα σκουπίσει.
Αλέξ.Λιόλιος
Καθόλου υπερβολικό !
Αλέξ.Λιόλιος
Καθόλου υπερβολικό ! ! !
Ρουλα
Καθόλου υπερβολικό και ακρως αληθινό.
Αθηνά Ράμμου
Αν δεν είσαι νοσηλευτής,Ναι φαντάζει υπερβολικό!
Επειδή αν είσαι, είναι απλά η καθημερινότητά σου.
Λακης
Δύσκολο να έχει κάνει μεταπτυχιακό γιατί τις νύχτες τις κάνουν οι δε νοσηλευτές σε οκά τα αλλά πάνω κάτω έτσι είναι η αλήθεια.
ΔΗΜΗΤΡΑ
καθόλου υπερβολικό,σας βεβαιώ!!!
AnImUs TeNeR
Katholou ipervoliko exw perase kai gw arketa vradia ekei me siggeniko m proswpo aksiepainoi oloi!
ΚΥΡΙΑΚΗ
Oποιος εχει περασει εστω και 3 μερες σε ένα νοσοκομειο,και εγω εχω μεινει σε όλα και για μηνες,ξερει ότι αυτό το κειμενο είναι τελειως λαθος…δεν εχει καμια σχεση….ας μην επεκταθώ…ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ…..να πεθαίνεις σημασια δεν δινουν…και σε αφηνουν κατουρημενη ωρες ολόκληρες…ας μην συνεχισω ουτε να τα θυμαμαι δεν θελω….μια ευχη μονο να μην πεσει κανενας στα χερια τους…
Φράσκου Νότα
ετσι ακριβως τον καρκινο τον αντιμετωπίζουν σαν μια απλη γρίπη,,,,,, και αναρωτιεμαι αν συνεβαινε στον δικο τους ανθρωπο θα το αντιμετωπίζαν ετσι
A1968
τον κακο σου το φλαρο!!!
Στέλλα
Έχεις αποθυμένα. Λύστα!
efi mali
Καθολου υπερβολικο.Αυτη ειναι η καθημερινοτητα τησς νοσηλευτριασ
Φράσκου Νότα
Την δουλεια που κανει την επελεξε να την κανει δεν την πηγε κανεις εκει με το ζορι, οσο για το παιδι της που αφηνει με δεκατα ολες οι εργαζομενες μητερες χρειαζεται καποια στιγμη να αφησουμε το παιδι μας και ας εχει οποιαδήποτε πρόβλημα Αν εισαι εργαζόμενη αναγκαζεσαι να αφησεις παιδι να κανει χημιοθεραπεια η συζυγο και να πας στην δουλεια σου γιατι φοβασαι μην σε απολυσουν και πως θα ανταπεξέλθεις μετα στην νοσηλεία και στις οικονομικες αναγκες που έχεις Μην ειμαστε λοιπον υπερβολικοι ολα τα επαγγελματα ειναι λειτουργηματα και το θεμα ειναι να την κανουμε σωστά να την κανουμε γιατι την αγαπαμε και οχι γιατι μας αναγκαζει η ζωή να το κανουμε Σε ολα τα επαγγελματα πρεπει να χαμογελαμε πρωτα πρωτα για μας για να νοιωθουμε καλα
Paola siniori
Είσαι πολύ σκληρή κα Νότα.Καμιά νοσηλεύτρια δεν είναι προετοιμασμένη για τόσο σκληρή<>.Για μια νοσηλεύτρια μόνη με 25 ασθενείς,Για τον Γιάννη τον Γιώργο την Μαρία την Ελπίδα που τους έκλεισε τα μάτια και ας ήταν μόνο 20 ή 26 ή 28 ετών.Κάνω αυτήν τη <> 20 χρόνια και πίστεψέ με ακόμη γυρίζω σπίτι και θρηνώ για τον κάθε ασθενή που χάθηκε και ασ ήταν και 80 ετών!!!!Δεν είναι το ίδιο αν δουλεύεις σε τράπεζα στον δήμο ή σε μαγαζί με ρούχα!!!Στο νοσοκομείο καταθέτεις την ψυχή σου!!!!
A1968
Αμ δεν ειναι ολα τα επαγγελματα λειτουργηματα!!!!!Οι τηλεπερσονες και οι μοντελες με iqραδικιου καθαριζουν τα πενταπλασια απο μια νοσηλευτρια κιας μη το αξιζουν..και τις εχουν στα οπα-οπα!!!Και δεν ειναι κακο να μην ειναι αυτη η δουλεια η πρωτη σου επιλογη!Και ας μαθουν μερικοι μερικοι, πως νοσηλευτρια δεν σημαινει καμαριερα και υπηρετρια, δεν ειναι”παιδι μου” δεν ειναι”ρε συ”και να κοπει αυτο το “εγω σε πλερωνω ρε” γιατι ξερουμε καλα οτι αν ησουν σε θεση να”πλερωσεις” θα πηγαινες σε ιδιωτικο γιατρο η νοσοκομειο….Ουτε μπορει να ακουει συνεχεια τις γκρινιες τυπου”δε μ αρεσει τουτο, δε μ αρεσει τ αλλο”Αφηστε το, παιδια, καποιες φορες οι ευπαθεις ομαδες ειναι για πολλες σφαλιαρες..το λεγαν οι παλιοι σοφοι..Σακατης ανθρωπος κακος ανθρωπος..καμμια φορα μεσα απ το μεγαλο πονο πηγαζει μεγαλη κακια και φθονος!!!
ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΦΑΤΟΥΡΟΥ
ΣΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ,ΜΑΛΙΣΤΑ Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ 4ο ΟΡΟΦΟ ΤΗΣ Β ΠΑΘ.,ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΚΛΙΝΙΚΗ ΟΙ ΝΟΣΥΛΕΥΤΡΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΕΠΑΙΝΕΣ!!!!!!!!!!!ΝΟΣΗΛΕΥΤΗΚΕ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ 25 ΗΜΕΡΕΣ!!ΔΕΝ ΕΧΩ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥΣ!!ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΔΙΠΟΛΒΑΡΔΙΕΣ…ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΡΩΙΝΕΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΒΡΑΔΥΝΗ!!!ΚΑΙ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΒΑΡΙΑ,ΔΥΣΚΟΛΑ…ΑΦΟΡΗΤΑ!!!ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΕΓΩ ΜΟΝΟ ΤΙΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΑΠΟ ΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ!!!!!ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ ΤΙΣ ΖΕΣΤΕΣ ΑΓΚΑΛΙΕΣ ΤΟΥΣ ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΙΓΑ!!!!!!!!
Ντινα
Μπράβο λοιπόν στα κορίτσια αυτά που κάνουν σωστά τη δουλειά που επέλεξαν και αμοίβονται (προφανώς όχι καλά όπως και σε πολλούς άλλους εργασιακούς τομείς) για αυτό.Ομως είναι δυστυχώς από τις λίγες εξαιρέσεις στον κανόνα που από την μεγάλη εμπειρία μου λέει ότι όχι απλά σε γράφουν αλλά σε κάνουν να φοβάσαι να ζητήσεις το αυτονόητο για τον ασθενή σου όπως να αλλάξουν μία φλέβα γιατί έσπασε και τρέχει και να κάθεται και να σου λέει με ύφος ότι θα έρθει (ενώ είναι στο δωμάτιο των νοσηλευτών και παίζει με το κινητό) και να περνάει μία ώρα και να ξαναπηγαινεις με φόβο να τη φωνάξεις πάλι και να συνεχίζει να σε γράφει ένα μικρό παράδειγμα και πααααααρα πολλά άλλα.
ΕΦΗ
Οσοι και Οσες σχολιαζετε αρνητικα , απλα ΔΕΝ εχετε ιδεα τι εστι ΚΑΡΚΙΝΟΣ , ΔΕΝ εχετε ιδεα απο βαρυ περιστατικο , ΔΕΝ εχετε ιδεα πως τρεχουν πανω κατω ολο το βραδυ.
Αποστολια
Αμ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΜΑΤΑ, αν εξαιρεσουμε αυτα των δασκαλων, των πυροσβεστων, των αστυνομικων κλπ..Ο επιχειρηματιας στη γραφειαρα και τη μερσεντες ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΜΑ,ο πως ουτε οι τηλεπερσονες και τα πορνιδια των talent show, η οι μοντελες και οι βιζιτες των τραγουδιαρηδων !!!Κιομω;ς αυτοι περνουν ζωη χαρισαμενη,σε συγκριση με μια νοσηλευτρια που ο πενιχρος της μισθος φτανει δε φτανει για τα βασικα!!!Κιομω; θα το αξιζαν περισσσοτερο!!!Αν και η καλη και αξιοπρεπης διαβιωση ειναι δικαιωμα ΟΛΩΝ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ ειτε ειναι μορφωμενοι η οχι, εμφανισιμοι η οχι, διανοιες η οχι .
Αναστασία Διμαρρά
Δεν ξέρω τι να πω. . . Μέσα σ’ αυτή την χωματερή της Ευρώπης που το λένε Ελλάδα, θαμπώνω κι απορώ πως ακόμα υπάρχει πίστη, αποφασιστικότητα, δύναμη, καλή διάθεση ενέργειας, ψυχραιμία, θυσία, αποτελεσματικότητα. Όλοι είναι ετοιμοπόλεμοι. Υπεράνθρωποι. Αυτοί εδώ, είναι οι άνθρωποι που καθημερινά θυσιάζουν οικογενειακή ζωή, ακόμη και την επαφή τους με τον ήλιο για να επεκτείνουν ζωή στο πιο κτηνώδες στοιχείο της φύσης, τον άνθρωπο. Σε αυτούς τους άγιους ανθρώπους, έχει το κράτος υποχρέωση να τους αμείβει πάρα πολύ καλά. Δεν γίνεται το κράτος να έχει λεφτά για να ταξιδέψει ο Τσίπρας στην Κούβα για την κηδεία του μεγαλο εμπόρου ναρκωτικών και να μην έχει για τον γιατρό, την νοσοκόμα, το ασθενοφόρο, τον τραυματιοφορέα. Δεν γίνεται το κράτος να έχει λεφτά 4000 ευρώ κάθε μήνα για έναν δικηγοράκο που έγινε βουλευτής και να μην έχει λεφτά για αξονικό, φάρμακα, θέρμανση. Για γραβατωμένους και καρεκλάτους έχει να καλό πληρώσει και για ανθρώπους που ιδρώνουν από φόβο, ρίσκο που μπαίνουν κάθε ώρα και λεπτό στην θέση σου, στην θέση μου, στην θέση του παιδιού σου, στην θέση όλων μας έναν έναν ξεχωριστά, για αυτούς να μην έχει. Ναι, θα δώσω φακελάκι ως δώρο σε τέτοιους γιατρούς σε τέτοιους ανθρώπους με όλη μου την καρδιά. Και ναι, θα φορό διαφύγω τα 400 ευρώ και θα τα δώσω σε μία ομάδα γιατρών.-
Πηνελοπη
Το προσωπικό στον Άγιο Σαββα είναι εξαιρετικό . Εχει νοσηλευτεί ο πατέρας μου πολλές φορές τα τελευταία δέκα χρόνια. Είναι ευγενικές και τρέχουν με το χαμόγελο να εξυπηρετήσουν τους πάντες! Ο πατέρας μου ως ασθενής εχει πει μια πολυ σωστή κουβέντα… πρέπει και ο ασθενής να είναι καλός. Έχω μεινει μήνες στον 5ο όροφο και δεν έχω παράπονο ούτε από τους γιατρούς ούτε από το νοσηλευτικό προσωπικό. Να είναι όλοι καλά και να αντέχουν γιατί αυτο που κάνουν είναι δύσκολο…
Palsy
Αυτό που κάθε φορά που θα βρεθεί κάποιος να πει κάτι καλό για μια μερίδα ανθρώπων θα βγουν αμέσως κάποιοι να τονίσουν τα αρνητικά, με ξεπερνάει.
Palasy
Αυτό που κάθε φορά που θα βρεθεί κάποιος να πει κάτι καλό για μια μερίδα ανθρώπων θα βγουν αμέσως κάποιοι να τονίσουν τα αρνητικά, με ξεπερνάει.
Christine Tsavalia
Η εμπειρια μου εκει μεσα σα νοσηλευτρια,δεν ηταν μεγαλη μπορω να πω…μπορω να πω ομως με σιγουρια πως οχι μονο υπερβολικο δεν ειναι,αλλα ειναι και soft..
Δυο μικρες ιστοριες λοιπον εν ταχει,για να καταλαβουν επιτελους καποιοι πως ΜΟΝΟ λειτουργημα ειναι:
Δυο οικογενειες,ενας θαλαμος….
οικ.70χρονου:
“κανε κατι ρε γαλανοματα…”
και κανεις αυτο το “κατι” που τελικα ηταν ο,τι πιο απλο…και σ αγκαλιαζουνε και σε φιλανε..
ως το μεσημερι,δωρα,χαμογελα κερασματα,ευχαριστειες….και αμηχανα χαμογελα απο τη γαλανοματα…
οικ.46χρονου:
“ταξιδευουμε για Αθηνα σε καμια ωρα…θ αντεξει μωρε Χριστινακι μ αυτα τα παυσιπονα…..????????”
και κοιταζεις μονο τον 46χρονο στα ματια και του λες”καλο ταξιδι”…και ως το μεσημερι σε ζωνουν φιδια,γιατι μονο αυτος καταλαβε την ευχη σου……
37 καρκινοπαθης.Χρηστο τον ελεγαν…πολλες οι προσπαθειες για να παραμεινει στην πνευμονολογικη απ την οικογενεια του.Μια μανα και μια αδελφη ν ανεβοκατεβαινουν τους οροφους,μπας και..
Τιποτα ομως,δε γινοταν να μεινει.Επρεπε να γυρισει σπιτι του ή σε καποια ιδιωτικη κλινικη..”εμαθα πως φευγεις αυριο Χρηστο μου!καλο ειναι αυτο!αντε και να δεις πως ολα θα πανε καλα!
Καλο ειναι για εσενα Χριστινα,οχι για μενα..γιατι εκει που θα παω,δε θα εισαι εσυ..εκει που παω εσυ δε μπορεις να ερθεις…οχι τωρα τουλαχιστον..”
Αντε τωρα να σας δω!
Ειναι λειτουργημα ή οχι?
Υ.Γ.για μια τριτη ιστορια..επινα καφε στο κυλικειο και ερχεται η κορη ενος ασθενη” σ εψαχνα παντου” μου λεει.”ελα μια στιγμη στο ισογειο…ξερεις,εκει στα ισοτοπα,ειναι ο πατερας μου μεσα στο θαλαμο..μου ειπε να σε βρω,να σε δει λιγο απ το τζαμι,μονο να του χαμογελασεις…σε παρακαλω..”
Πηγα.η αληθεια λιγο σοκαρισμενη!τον ειδα απ το τζαμι να με χαιρεταει!πατησα το κουμπι για ν ανοιξει η γυαλινη πορτα..ημουν αδιαφορη για τον συναγερμο που βαρουσε και την ακτινοβολια…τον αγκαλιασα,του χαμογελασα και του ειπα πως θα πανε ολα καλα!!
Και ολα αυτα απ τη μικρη εμπειρια μου…κι αλλα τοσα,που σφηνονουν μεσα σου και δε χρειαζεται να τα μοιραστεις με κανεναν..φτανει που ξερεις εσυ και αυτοι που ηταν απεναντι σου..ασθενεις και συνοδοι.
Χριστινα
Δε μου φαίνεται διόλου υπερβολικό! Η προσωπική μου εμπειρία από την παιδογκολογικη κλινική του Ιπποκράτειου νοσοκομείου Θεσν/ικης είναι ακριβώς αυτή: νοσοκόμες γλυκύτατες, ανθρώπινες, να δίνουν την ψυχή τους για όλα τα παιδιά! Ο Θεός να δίνει δύναμη σε όλους αυτούς τους ανθρώπους – γιατρούς και νοσοκόμες- που προσφέρουν ανακούφιση μέσα σε δύσκολες συνθήκες με πολλές ελλείψεις!
ΔΗΜΗΤΡΑ
Ογκολογικο Αγιών Αναργύρων ! Κλινική του κυρίου Σαμαντά . Έτος 2016 . Προισταμένη επαγγελματίας και μαζί δέκα νοσηλεύτριες. Οι εννιά μπουμπούκια λουλούδια σαν άνθρωποι . Κυκλοφορούσαν στο ένα χέρι με σύριγγες κυνηγώντας το θάνατο και στο άλλο ακουμπούσαν παντού τη καρδια τους την αγάπη τους τη περίσσσια, το ζεστό τους χαμόγελο . Δεκάωρο δίπλα στο θάνατο κι αυτές στρατιώτες. Περίμεναν να τελειώσουν κι απλά να πάνε σπίτια τους να αγκαλιάσουν και να μυρίσουν τα παιδιά τους. Και ναι σίγουρα αυτές το διάλεξαν σαν επάγγελμα αλλά όσοι επικρίνεται να σκεφτείτε πως μερικά επαγγέλματα απαιτούν και κάτι περισσότερο από το να κάνεις απλά καλά τη δουλειά σου ! Τώρα όσο για τη μια απο αυτές που δεν έκανε σωστά τη δουλειά της δε θα τη σχολιάσω καθόλου . Είναι άξια της θλιβερής της μοίρας και η ζωή ανταποδίδει πάντα. Είναι σίγουρο πως της έλειπε και ο επαγγελματισμός και η αγάπη για τη δουλειά της μα ακόμα πιο σίγουρο είναι πως της έλειπαν και πολλά άλλα πράγματα στη ζωή της για αυτό αντιδρούσε έτσι . Εγώ πάντως τους είμαι βαθύτατητα υποχρεωμένη για τη συμπαράσταση που έδειξαν στη μητέρα μου . Κορίτσια δε θα σας ξεχάσω ποτέ.