Υπάρχουν οι μαμάδες που γεννούν παιδιά, οι μαμάδες που υιοθετούν παιδιά και υπάρχουν και οι γυναίκες που επιλέγουν να γίνουν μαμάδες, για τα παιδιά που έχουν ανάγκη. Η κυρία Μαίρη Τρυφωνίδη είναι μία από αυτές. Μία γυναίκα που μέσα από τον αβάσταχτο πόνο της απώλειας της κόρης της, της Αλεξάνδρας, δεν λύγισε. Βρήκε το κουράγιο να …
Υπάρχουν οι μαμάδες που γεννούν παιδιά, οι μαμάδες που υιοθετούν παιδιά και υπάρχουν και οι γυναίκες που επιλέγουν να γίνουν μαμάδες, για τα παιδιά που έχουν ανάγκη.
Η κυρία Μαίρη Τρυφωνίδη είναι μία από αυτές. Μία γυναίκα που μέσα από τον αβάσταχτο πόνο της απώλειας της κόρης της, της Αλεξάνδρας, δεν λύγισε.
Βρήκε το κουράγιο να σταθεί για τους άλλους. Και μέσα από τον ανυπέρβλητο πόνο, άναψε μια φλόγα, κυριολεκτικά και συμβολικά , που φωτίζει μέχρι σήμερα για κάθε παιδί που παλεύει με τον καρκίνο και κάθε οικογένεια που χρειάζεται φως μέσα στο σκοτάδι της.
Η «Φλόγα» γεννήθηκε το 1982 από γονείς που είχαν βιώσει την ίδια αγωνία. Μα η ψυχή της ήταν – και παραμένει – η κυρία Μαίρη. Όλα αυτά τα χρόνια, δεν στάθηκε ποτέ απλώς στη θέση της ιδρύτριας. Έγινε μαμά για εκατοντάδες παιδιά, φωνή για εκατοντάδες γονείς, στήριγμα σε στιγμές όπου όλα μοιάζουν να γκρεμίζονται.
Δημιουργήθηκαν ξενώνες, ξεκίνησε το πρόγραμμα «Νοσηλεία στο Σπίτι» που έχει πραγματοποιήσει πάνω από 20.000 επισκέψεις σε ογκολογικά παιδιά στην Αττική, εξοπλίστηκαν και ανακαινίστηκαν νοσοκομεία, ενώ η «Φλόγα» εντάχθηκε στον ευρωπαϊκό χάρτη των οργανώσεων παιδικού καρκίνου. Το έργο της είναι βαθιά κοινωνικό, ιατρικό, ανθρώπινο.
Κι όμως, η ίδια επιμένει να στέκεται ταπεινά, να βρίσκεται με συνέπεια ετών, παρούσα στο πλευρό κάθε οικογένειας, με την ίδια στοργή, την ίδια διακριτικότητα, την ίδια μητρική δύναμη.
Η φράση της:
«θαυμάζω τη μάνα που παλεύει για το παιδί της»
δεν είναι απλή δήλωση. Είναι τρόπος ζωής. Είναι το δικό της “ευχαριστώ” σε όλες τις γυναίκες που γίνονται η πιο δυνατή εκδοχή του εαυτού τους όταν όλα γύρω καταρρέουν.
Για μένα, η κυρία Μαίρη Τρυφωνίδη είναι ένα από τα πιο φωτεινά πρόσωπα της σύγχρονης Ελλάδας.
Μια γυναίκα που απέδειξε ότι ο ανείπωτος πόνος μπορεί να γίνει αιτία αγάπης, αλληλεγγύης και ζωής.
Μια μάνα, για όλα τα παιδιά.
Με απέραντο σεβασμό,
Πίστη Κρυσταλλίδου





