Παγκόσμια Ημέρα Γονιμότητας

Σήμερα οι ειδικοί θα μιλήσουν για την ιατρική διάσταση της γονιμότητας. Εγώ θα ήθελα να μιλήσουμε, για το πώς την κουβαλούν ως ευθύνη, προσδοκία, καθορισμό , οι γυναίκες.

Γιατί ναι, το βάρος της γονιμότητας πέφτει ετεροβαρώς στις γυναίκες.
Γιατί ακόμα και σήμερα, η «αξία» μιας γυναίκας, σε κάποιες κοινωνίες (στην ελληνική πχ), σε κάποιες οικογένειες, σε κάποιες συνειδήσεις, καθορίζεται από το αν έγινε μητέρα.
Κανείς όμως δεν ρωτά:
Αν ήθελε.
Αν μπόρεσε.
Αν είχε τον κατάλληλο σύντροφο.
Αν πρόλαβε.
Αν το αποφάσισε με ελευθερία ή με ενοχή.

Και είναι ακόμα πιο δύσκολο όταν η ζωή σε βάζει σε θέση φροντίστριας.
Όταν ο άνθρωπός σου , νοσεί.
Όταν ο χρόνος, η αγωνία και η αγάπη γίνονται μάχη.
Όταν όλα περιστρέφονται γύρω από εκείνον και σωστά.
Όμως κανείς δεν σε ρωτά, τι μπορεί να σημαίνει αυτό, για το δικό σου σώμα, για τη δική σου γονιμότητα.
Κανείς δεν σε ενημερώνει.
Κανείς δεν σου δίνει την επιλογή να προνοήσεις. Να επιλέξεις.

Η διατήρηση της γονιμότητας συζητιέται και ορθά όταν ο ασθενής είναι άντρας, για τον ίδιο !
Αλλά όταν είναι η γυναίκα που στέκεται δίπλα του, που παγώνει τον χρόνο, που αναβάλλει την προσωπική της ζωή,
εκεί ξεχνούν πως υπάρχει.
Αλλά και εκείνη έχει ανάγκη από ενημέρωση, πρόληψη και στήριξη.

Σήμερα λοιπόν, αυτή τη μέρα ας μιλήσουμε για τις επιλογές.
Για την ενημέρωση.
Για το δικαίωμα κάθε γυναίκας να ορίσει η ίδια το σώμα και το μέλλον της.

Γιατί γονιμότητα δεν σημαίνει απλώς ικανότητα να γεννήσεις.
Σημαίνει ελευθερία να επιλέξεις αν, πότε, πώς και με ποιον.

Και προσωπικά, δεν μου δόθηκε αυτή η επιλογή.
Δεν μου τέθηκε καν ως προβληματισμός.
Κι αυτό είναι κάτι που πρέπει να αλλάξει.

Γράφει η
Πίστη Κρυσταλλίδου