Ο καρκίνος δεν ρωτάει για τις υποχρεώσεις σου . Δεν περιμένει να τελειώσουν οι διακοπές

Κανονικά το καλοκαίρι θα έπρεπε να ψάχνεις ποια παραλία έχει τα πιο καθαρά νερά. Ποιο νησί θα επισκεφθείς. Πότε θα πάρεις άδεια. Όχι ποιο νοσοκομείο έχει διαθέσιμο ραντεβού. Όχι ποιος ουρολόγος εξειδικεύεται στον καρκίνο του προστάτη. Όχι πότε ξεκινούν οι θεραπείες.

Μέχρι πριν από λίγες μέρες ανησυχούσα μήπως δεν βρω δωμάτιο για τον Αύγουστο. Σήμερα ανησυχώ μήπως αργήσει το αποτέλεσμα της βιοψίας. Το μαγιό έμεινε διπλωμένο στο συρτάρι. Στη θέση του μπήκαν εξετάσεις, παραπεμπτικά και μια λίστα με γιατρούς.

Το καλοκαίρι συνεχίζει κανονικά για όλους τους άλλους. Οι παραλίες γεμίζουν, τα πλοία αναχωρούν, τα παιδιά γελούν, οι φωτογραφίες από διακοπές κατακλύζουν τα κινητά. 

Κι εσύ στέκεσαι στην αίθουσα αναμονής και αναρωτιέσαι πώς γίνεται ο κόσμος να μην έχει σταματήσει μαζί σου.

Ο καρκίνος δεν ρωτάει για τις υποχρεώσεις σου . Δεν περιμένει να τελειώσουν οι διακοπές. Δεν αναβάλλεται επειδή είναι Ιούλιος ή Αύγουστος. Μπαίνει ξαφνικά στη ζωή σου και αλλάζει όλα όσα θεωρούσες δεδομένα.

Κι όμως, μέσα σε αυτή τη διαδρομή θα ανακαλύψεις κάτι που σήμερα μοιάζει αδύνατο να πιστέψεις. Θα υπάρξουν άνθρωποι που θα σταθούν δίπλα σου. Γιατροί που θα σου εμπνεύσουν εμπιστοσύνη. Οικογένεια και φίλοι που θα γίνουν το καταφύγιό σου.

Το φετινό καλοκαίρι ίσως να μη γεμίσει με αναμνήσεις από ταξίδια. Μπορεί όμως να γίνει το καλοκαίρι που αποφάσισες να παλέψεις για να ζήσεις όλα τα επόμενα. Και αυτή είναι η σημαντικότερη διαδρομή που θα κάνεις ποτέ.

Γράφει ο Αλέξης