4 χρόνια μετά από το βιαστικό φευγιό σου. 4 ολόκληρα χρόνια. 4 χρόνια χωρίς την φωνή σου, χωρίς την μυρωδιά σου. Πως περνάει ο καιρός! Πλησιάζει η ημέρα του φευγιού σου και μου έρχονται στο μυαλό εικόνες από τότε. Θυμάμαι όλα αυτά που τράβηξες, όλα αυτά που άντεξες. Θυμάμαι και όλα αυτά που έζησα και …
4 χρόνια μετά από το βιαστικό φευγιό σου. 4 ολόκληρα χρόνια. 4 χρόνια χωρίς την φωνή σου, χωρίς την μυρωδιά σου. Πως περνάει ο καιρός! Πλησιάζει η ημέρα του φευγιού σου και μου έρχονται στο μυαλό εικόνες από τότε. Θυμάμαι όλα αυτά που τράβηξες, όλα αυτά που άντεξες. Θυμάμαι και όλα αυτά που έζησα και που έμαθα μαζί σου.
Θυμάμαι τον Γολγοθά που ανέβηκες και τον σταυρό που κουβάλησες. Πόνος, απελπισία, αδιέξοδο, φόβος, θεραπείες, αγωνία. Και κάπου εκεί το φως και η ελπίδα. Μα πως θα μου πεις; Με την αγάπη θα σου απαντήσω. Η αγάπη που μπροστά της ο θάνατος ωχριά. Ο δε καρκίνος μπροστά της στέκει μικρός και τρέμει. Τρέμει γιατί, παρά την δύναμή του, δεν μπορεί να την νικήσει. Ναι βλάπτει το σώμα αλλά δεν κάμπτει την ψυχή. Δεν παίρνει όλα όσα έχουμε ζήσει. Και αυτή είναι η μεγάλη του αδυναμία!
Θέλω να σου πω τόσα πολλά! Θέλω να σου πω πόσα έχω μάθει από εσένα. Θέλω να σου πω το πόσο καθοριστικός υπήρξες για εμένα. Θέλω να σου πω πόσο τυχερή είμαι που υπήρξες στη ζωή μου. Θέλω να σου πω ότι 4 χρόνια μετά είμαι ακόμα εδώ όρθια και δυνατή. Και αυτό οφείλεται σε εσένα, σε όλα αυτά που ζήσαμε μαζί και στον τρόπο που αγωνίστηκες. Μου έδειξες ότι πρέπει να παλεύω για όλα όσα θέλω και να μην το βάζω κάτω ποτέ. Και όταν πέφτω, να ξανασηκώνομαι. Μου έδειξες ότι η αγάπη λυτρώνει και δεν χάνεται. Την κουβαλάμε μέσα μας όπου και αν βρισκόμαστε. Και αυτό είναι ο θησαυρός μας, ο φάρος που μας δείχνει το δρόμο για να προχωράμε μπροστά.
4 χρόνια μετά μου έρχονται στο μυαλό οι ακόλουθοι στίχοι:
It’s been a long day without you, my friend
And I’ll tell you all about it when I see you again
We’ve come a long way from where we began
Oh, I’ll tell you all about it when I see you again
When I see you again
Χριστίνα
