Πριν 3 χρόνια μου χτύπησε την πόρτα ο καρκίνος, έτσι απλά με ένα κόκκινο σημάδι νόμιζα ότι ήταν τσίμπημα κουνουπιού, τελικά ήταν η αρχή του Γολγοθά μου. Αφαίρεσα τον όγκο και 17 λεμφαδένες έκανα 12 χημειοθεραπείες και 47 ακτινοβολίες με τρομερές παρενέργειες. Απο την αρχή το πάλεψα σαν να ήταν γρίπη έπρεπε! έχω δύο υπέροχα …
Πριν 3 χρόνια μου χτύπησε την πόρτα ο καρκίνος, έτσι απλά με ένα κόκκινο σημάδι νόμιζα ότι ήταν τσίμπημα κουνουπιού, τελικά ήταν η αρχή του Γολγοθά μου.
Αφαίρεσα τον όγκο και 17 λεμφαδένες έκανα 12 χημειοθεραπείες και 47 ακτινοβολίες με τρομερές παρενέργειες.
Απο την αρχή το πάλεψα σαν να ήταν γρίπη έπρεπε! έχω δύο υπέροχα παιδιά ένα σύζυγο και μια μάνα που πριν 8 χρόνια έχασε τον πατέρα μου από την ίδια αρρώστια.
Είχα τα αδέρφια μου και τις φίλες μου δίπλα μου πόση δύναμη μου έδιναν. Όταν έχεις δίπλα σου ανθρώπους να σε αγαπάνε πρέπει για αυτούς να τα καταφέρεις.
Τώρα κάνω ορμονοθεραπεία δεν το κρύβω όταν είναι ο καιρός για επανέλεγχο φοβάμαι είναι μια αρρώστια που πάντα ζεις με το φόβο.
Άλλαξα σαν άνθρωπος δεν αγχώνομαι για πράγματα που αγχωνόμουν πριν.
Είμαι χαρούμενη που ξυπνάω το πρωί και δεν πονάω κάπου.
Αυτό που θα ήθελα να πω είναι η πρόληψη, αν εγώ έκανα δεν θα περνούσα όλα αυτά.
Άντεξα και θα αντέξω για τα δύο παιδιά μου…
