Κατά την ανάρρωση μετά την αφαίρεση του καθετήρα μου η νοσοκόμα γύρισε και με ρώτησε : -Θέλεις να βγεις με καροτσάκι ή προτιμάς να περπατήσεις Η απάντηση μου ήταν -Θα περπατήσω Το να φεύγω περπατώντας από το νοσοκομείο κουβαλάει μεγάλο συμβολισμό για μένα. Όχι μόνο γιατί αυτή η εμπειρία ξεκίνησε με μένα ανίκανη να περπατήσω, …
Κατά την ανάρρωση μετά την αφαίρεση του καθετήρα μου η νοσοκόμα γύρισε και με ρώτησε :
-Θέλεις να βγεις με καροτσάκι ή προτιμάς να περπατήσεις
Η απάντηση μου ήταν
-Θα περπατήσω
Το να φεύγω περπατώντας από το νοσοκομείο κουβαλάει μεγάλο συμβολισμό για μένα.
Όχι μόνο γιατί αυτή η εμπειρία ξεκίνησε με μένα ανίκανη να περπατήσω, αλλά γιατί μοιάζει με την εκπλήρωση ενός σκοπού που επαναλάμβανα στον εαυτό μου -ξανά και ξανά- κατά τη διάρκεια των τελευταίων 4 χρόνων.
Πιέστηκα από κάθε πλευρά αλλά δεν παραιτήθηκα.
Τσακισμένη αλλά όχι σε απόγνωση
Σε δίωξη αλλά όχι εγκαταλελειμμένη
Λαβωμένη αλλά όχι συντετριμμένη
Ο κόσμος μου ταρακουνηθηκε ολοκληρωτικά από αυτή την εμπειρία – πιέστηκαν και χτυπήθηκα αλλά στο τέλος δεν καταστράφηκα.
Έφυγα περπατώντας με το κεφάλι ψηλά με τα σταθερά χέρια των μεγαλύτερων υποστηρικτών μου του πατέρα και της μητέρας μου
https://www.instagram.com/p/Bz8-OHelq-o/?igshid=npi9u4p000pj
