Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι τράβηξα αυτή την φωτογραφία πριν 4 χρόνια. Το τέλος 8 κύκλων εντατικής δόσεων πυκνής χημειοθεραπείας. Το τέλος 56 ενέσεων νευρογονου στο σώμα μου μετά από κάθε θεραπεία. Το τέλος ενός από τα μεγαλύτερα εμπόδια που είχα ποτέ να ξεπεράσω. Κάποιες μέρες έμοιαζε σαν να μην προσπαθούσα να επιβιώσω του καρκίνου, αλλά …
Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι τράβηξα αυτή την φωτογραφία πριν 4 χρόνια. Το τέλος 8 κύκλων εντατικής δόσεων πυκνής χημειοθεραπείας.
Το τέλος 56 ενέσεων νευρογονου στο σώμα μου μετά από κάθε θεραπεία.
Το τέλος ενός από τα μεγαλύτερα εμπόδια που είχα ποτέ να ξεπεράσω. Κάποιες μέρες έμοιαζε σαν να μην προσπαθούσα να επιβιώσω του καρκίνου, αλλά επίσης να προσπαθώ να επιβιώσω απο την χημειοθεραπεία.
Ενώ ο αγώνας δεν τελείωσε εδώ, είναι το να κοιτάω πίσω φωτογραφίες σαν αυτές που με γεμίζει ελπίδα.
Το να κοιτάω αυτό το μεγάλο χαμόγελο παρόλα αυτά. Το να νιώθω την χαρά και την περηφάνια καθώς περνούσα μια από τις πιο σκληρές περιόδους στη ζωή μου και γνωρίζοντας πως μπορώ να κατακτήσω τα πάντα.
Αυτό με κάνει να συνεχίζω.
Μια υπενθύμιση για σήμερα και μια ελπίδα για αύριο.
πηγή :
