Από το 2004 μαζί… Και το 2024 ήρθε στη ζωή μας μια λέξη που κανείς δεν θέλει να ακούσει ποτέ: Καρκίνος. Στην πρώτη φωτογραφία είμαι εγώ. Χωρίς μαλλιά. Με έναν πόνο που πολλές φορές δεν μπορούσα να κρύψω. Κι εσύ δίπλα μου, Δημήτρη μου. Με έβλεπες να υποφέρω. Με έβλεπες να φοβάμαι, να λυγίζω, να …
Από το 2004 μαζί…
Και το 2024 ήρθε στη ζωή μας μια λέξη που κανείς δεν θέλει να ακούσει ποτέ:
Καρκίνος.
Στην πρώτη φωτογραφία είμαι εγώ.
Χωρίς μαλλιά.
Με έναν πόνο που πολλές φορές δεν μπορούσα να κρύψω.
Κι εσύ δίπλα μου, Δημήτρη μου.
Με έβλεπες να υποφέρω.
Με έβλεπες να φοβάμαι, να λυγίζω, να παλεύω μέρα με τη μέρα.
Και μαζί με τον γιο μας, το ζήσατε κι εσείς.
Τον δικό μου πόνο, τη δική σας αγωνία, τις νύχτες που κανείς μας δεν ήξερε τι θα φέρει η επόμενη μέρα.
Κι εσύ προσευχόσουν στην Παναγία…
να μη με πάρει από κοντά σας. 🙏🏻
Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτή την αγάπη.
Γιατί εκεί κατάλαβα πως δεν πολεμούσα μόνη.
Και σήμερα κοιτάζω τη δεύτερη φωτογραφία.
Έχω ξανά τα μαλλιά μου.
Έχω ξανά το χαμόγελό μου.
Έχω ξανά μπροστά μου τη ζωή.
Κι εσύ είσαι πάλι εκεί.
Στο ίδιο σημείο. Δίπλα μου.
Μόνο που τώρα ξέρουμε κάτι που τότε δεν ξέραμε:
Πως ακόμα κι όταν η ζωή σε γονατίζει,
αν έχεις ανθρώπους που σε αγαπούν τόσο βαθιά,
μπορείς να σηκωθείς ξανά.
Ο καρκίνος μας φόβισε.
Μας πόνεσε.
Μας άλλαξε.
Αλλά δεν μας πήρε ο ένας από τον άλλον.
Γιατί αυτή δεν ήταν μόνο η δική μου μάχη.
Ήταν η δική μας.
Και αν υπάρχει κάτι που θέλω να κρατήσω από όλα αυτά,
είναι το χέρι σου, Δημήτρη μου,
το παιδί μας δίπλα μας
και την ευκαιρία να συνεχίσουμε να γράφουμε την ιστορία μας.
Από το 2004…
μέσα από τα εύκολα, τα δύσκολα, τα δάκρυα και τα χαμόγελα.
Μαζί. ❤️
Κατερίνα + Δημήτρης
Και συνεχίζουμε… ♾️❤️
