Φόρμα Εθελοντή WinCancer

«Η εθελοντική προσφορά δεν αλλάζει μόνο τη ζωή των άλλων, αλλά και τη δική μας.»

    Φόρμα Εγγραφής

    Προσωπικά Στοιχεία

    Ονοματεπώνυμο:

    Ημερομηνία Γέννησης:

    Φύλο: ΆνδραςΓυναίκαΆλλοΔεν επιθυμώ να απαντήσω

    Διεύθυνση Κατοικίας:

    Πόλη:

    Τ.Κ.:

    Τηλέφωνο Επικοινωνίας:

    Email:


    Εθελοντική Συμμετοχή

    Σε ποιες δράσεις ενδιαφέρεστε να συμμετέχετε;

    Δράσεις σε νοσοκομείαΚαμπάνιες ενημέρωσης/ευαισθητοποίησηςΟργάνωση εκδηλώσεωνΔιοικητική/υποστηρικτική εργασίαΨηφιακός εθελοντισμός (social media, δημιουργία περιεχομένου)

    Άλλο:

    Διαθεσιμότητα:

    Καθημερινές πρωίΚαθημερινές απόγευμαΣαββατοκύριακα


    Δεξιότητες / Εμπειρία

    Έχετε προηγούμενη εμπειρία στον εθελοντισμό;

    ΝαιΌχι

    Αν ναι, περιγράψτε σύντομα:

    Γλώσσες που γνωρίζετε:

    Δεξιότητες (π.χ. επικοινωνία, οργάνωση, καλλιτεχνικά, τεχνικά):


    Ιατρικά/Ειδικά Στοιχεία (προαιρετικά)

    Υπάρχει κάτι που θα θέλατε να γνωρίζουμε για λόγους υγείας;


    Συναίνεση Επεξεργασίας Προσωπικών Δεδομένων

    Ονοματεπώνυμο:

    Υπογραφή (προαιρετικά - πληκτρολογήστε):

    Ημερομηνία:

    η Βιβιαν μας μιλάει για την μαμά της

    Μερικές φορές τα λόγια δεν μπορούν να εκφράσουν αυτά που σκεφτόμαστε, αυτά που νιώθουμε...Μα όμως εγώ σου έγραφα.. Κάθε μέρα και μετά καθόμουν και στα διάβαζα. Ήξερα πως δεν μπορείς να μου απαντήσεις μα άνοιγες τα μάτια και με κοιταγες. Έστω για μερικά λεπτά ήμασταν και πάλι οι δυο μας. Όπως μάθαμε. Όπως αναγκαστηκαμε να …

    Μερικές φορές τα λόγια δεν μπορούν να εκφράσουν αυτά που σκεφτόμαστε, αυτά που νιώθουμε…Μα όμως εγώ σου έγραφα.. Κάθε μέρα και μετά καθόμουν και στα διάβαζα. Ήξερα πως δεν μπορείς να μου απαντήσεις μα άνοιγες τα μάτια και με κοιταγες.
    Έστω για μερικά λεπτά ήμασταν και πάλι οι δυο μας. Όπως μάθαμε. Όπως αναγκαστηκαμε να μάθουμε από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου.
    Οι ώρες μέσα σε ένα νοσοκομείο δεν περνάνε εύκολα, μα εσύ μου το έκανες πιο εύκολο κρατώντας μου το χέρι.
    Λένε πως οι κόρες έχουν ανταγωνισμό με τις μαμάδες τους μα εμείς οι δύο είχαμε τρελό έρωτα η μία για την άλλη.
    Οι δυσκολίες μας ένωσαν, έγινες για μένα πρότυπο μητέρας και πατέρα μαζί. Σήμερα κλείνει ένας χρόνος από την απουσία σου. Ένας χρόνος που για μένα φάνταζε βουνό, μα δες με τώρα πως τα έχω καταφέρει.
    Και πίστεψε με θα τα καταφέρω ακόμα περισσότερο γιατί έτσι μου έμαθες εσύ….

    Στη δική μου Δήμητρα… Εκείνη που έμαθε να παλεύει κόντρα σε όλους μέχρι το τέλος.