"Μόνο μια στιγμή θα σου πω…είχε χειρουργηθεί η μάνα μου και ναρκωμένη ακόμα όπως έβγαινε από το χειρουργείο στο παραμιλητό της ακόμα… έλεγε Τάκη μου, Τάκη μου… και ας ήτανε μπροστά ο πατέρας μου, η αδελφή μου, η αδελφή της κλπ… Έφυγα τρέχοντας για να μη δουν τα κλάματά μου οι δικοί μου και λιγοψυχήσουν …
“Μόνο μια στιγμή θα σου πω…είχε χειρουργηθεί η μάνα μου και ναρκωμένη ακόμα όπως έβγαινε από το χειρουργείο στο παραμιλητό της ακόμα… έλεγε Τάκη μου, Τάκη μου… και ας ήτανε μπροστά ο πατέρας μου, η αδελφή μου, η αδελφή της κλπ… Έφυγα τρέχοντας για να μη δουν τα κλάματά μου οι δικοί μου και λιγοψυχήσουν και κατέβηκα να ανάψω ένα κεράκι στο εκκλησάκι του Άγιου Σάββα!
Βγαίνοντας και αφού παραπατούσα στα σκαλοπάτια, έκατσα στο απέναντι παγκάκι, με πλησίασε τότε μια γυναίκα με ρόμπα και σκουφάκι χημειοθεραπειών… μου λέει: η μάνα σου ή η αδελφή σου; Της απαντώ, η μάνα μου!
Συνεχίζει…: Στήθος ή μήτρα; Της λέω στήθος…
Πάρε κουράγιο μου λέει… και ανοίγει τη ρόμπα της… της τα είχαν αφαιρέσει και τα δύο!!!
Η μάνα μου σήμερα ζει μια χαρά και με την Σ…. (έτσι έλεγαν αυτή τη Γυναίκα) γίναμε κολλητοί…
ΔΩΞΑ ΤΩ ΘΕΩ ΠΑΝΤΩΝ ΕΝΕΚΕΝ!”
