Φόρμα Εθελοντή WinCancer

«Η εθελοντική προσφορά δεν αλλάζει μόνο τη ζωή των άλλων, αλλά και τη δική μας.»

    Φόρμα Εγγραφής

    Προσωπικά Στοιχεία

    Ονοματεπώνυμο:

    Ημερομηνία Γέννησης:

    Φύλο: ΆνδραςΓυναίκαΆλλοΔεν επιθυμώ να απαντήσω

    Διεύθυνση Κατοικίας:

    Πόλη:

    Τ.Κ.:

    Τηλέφωνο Επικοινωνίας:

    Email:


    Εθελοντική Συμμετοχή

    Σε ποιες δράσεις ενδιαφέρεστε να συμμετέχετε;

    Δράσεις σε νοσοκομείαΚαμπάνιες ενημέρωσης/ευαισθητοποίησηςΟργάνωση εκδηλώσεωνΔιοικητική/υποστηρικτική εργασίαΨηφιακός εθελοντισμός (social media, δημιουργία περιεχομένου)

    Άλλο:

    Διαθεσιμότητα:

    Καθημερινές πρωίΚαθημερινές απόγευμαΣαββατοκύριακα


    Δεξιότητες / Εμπειρία

    Έχετε προηγούμενη εμπειρία στον εθελοντισμό;

    ΝαιΌχι

    Αν ναι, περιγράψτε σύντομα:

    Γλώσσες που γνωρίζετε:

    Δεξιότητες (π.χ. επικοινωνία, οργάνωση, καλλιτεχνικά, τεχνικά):


    Ιατρικά/Ειδικά Στοιχεία (προαιρετικά)

    Υπάρχει κάτι που θα θέλατε να γνωρίζουμε για λόγους υγείας;


    Συναίνεση Επεξεργασίας Προσωπικών Δεδομένων

    Ονοματεπώνυμο:

    Υπογραφή (προαιρετικά - πληκτρολογήστε):

    Ημερομηνία:

    Ο καρκίνος δεν μου πήρε το χαμόγελο. Μου έμαθε γιατί έχει σημασία

    Μια γυναίκα βγαίνει από τη χημειοθεραπεία και ζητά από την κόρη της να πάνε για καφέ. Θέλει απλώς να καθίσει στον ήλιο. Ένας άντρας, μετά από εβδομάδες στο νοσοκομείο, γελά με το ίδιο χαζό αστείο που του λέει ο φίλος του εδώ και χρόνια. Ο καρκίνος φέρνει φόβο, κούραση, αγωνία. Δεν εξαφανίζονται επειδή κάποιος χαμογέλασε. …

    Μια γυναίκα βγαίνει από τη χημειοθεραπεία και ζητά από την κόρη της να πάνε για καφέ. Θέλει απλώς να καθίσει στον ήλιο.

    Ένας άντρας, μετά από εβδομάδες στο νοσοκομείο, γελά με το ίδιο χαζό αστείο που του λέει ο φίλος του εδώ και χρόνια.

    Ο καρκίνος φέρνει φόβο, κούραση, αγωνία. Δεν εξαφανίζονται επειδή κάποιος χαμογέλασε. Εκείνο το χαμόγελο, όμως, έχει άλλη αξία πια.

    Είναι ο καφές που περίμενες. Ένα αστείο που σε πέτυχε απροετοίμαστο. Μια κανονική μέρα, επιτέλους.

    «Ο καρκίνος δεν μου πήρε το χαμόγελο. Μου έμαθε γιατί έχει σημασία».

    Γιατί όταν έχεις περάσει τόσα, ξέρεις καλά πόσο αξίζουν οι μικρές χαρές.

    Και θέλεις να τις ζήσεις, χωρίς να τις αναβάλεις.