Αυτή ήταν η απάντηση της Νικόλ όταν την πήρα τηλέφωνο να τη ρωτήσω αν ολοκλήρωσε τις θεραπείες της. Η Νικόλ ζει με πολλαπλό μυέλωμα. Μια ασθένεια που την αναγκάζει να μετρά τη ζωή της ανάμεσα σε θεραπείες, συχνά μέσα από κλινικές μελέτες, και στην αγωνία της επόμενης υποτροπής. Αλλά η Νικόλ δεν κάθεται να περιμένει, …
Αυτή ήταν η απάντηση της Νικόλ όταν την πήρα τηλέφωνο να τη ρωτήσω αν ολοκλήρωσε τις θεραπείες της.
Η Νικόλ ζει με πολλαπλό μυέλωμα. Μια ασθένεια που την αναγκάζει να μετρά τη ζωή της ανάμεσα σε θεραπείες, συχνά μέσα από κλινικές μελέτες, και στην αγωνία της επόμενης υποτροπής.
Αλλά η Νικόλ δεν κάθεται να περιμένει, δεν επιτρέπει στον καρκίνο να της επιβάλει τους ρυθμούς του
Διεκδικεί τα δικαιώματα των ασθενών. Κάνει σχέδια. Ονειρεύεται ταξίδια. Γελάει, αγαπάει, θέλει να γνωρίσει τον κόσμο και να ρουφήξει τη ζωή μέχρι το μεδούλι της.
Και αυτό είναι που θαυμάζω περισσότερο σε εκείνη.
Ότι ξέρει πολύ καλά τι μπορεί να φέρει το αύριο, αλλά δεν επιτρέπει στην αγωνία του αύριο να της στερήσει το σήμερα.
Γιατί η Νικόλ δεν περιμένει απλώς την επόμενη θεραπεία. Ζει τη ζωή που υπάρχει ανάμεσα στις θεραπείες.
Και αυτή η ζωή αξίζει να είναι γεμάτη.
Νικόλ μου, νιώθω πολύ τυχερή που είσαι στη ζωή μου.
Για όσα μου μαθαίνεις, για όσα μοιραζόμαστε και κυρίως γιατί μου θυμίζεις πόσο πολύτιμο είναι να ζούμε. ❤️
Γράφει η Πίστη Κρυσταλλίδου
