Η Μαρία μας μιλάει για την μητέρα της

Εκείνη βράχος, αισιόδοξη, τρυφερή, όμως αλλαγμένη...

Καλησπέρα σας, διαβάζω τη σελίδα σας και τις επιμέρους προσωπικές εμπειρίες των ανθρώπων εδώ μέσα! Συμπασχω και συμπονω! Η δική μου ιστορία έχει ως εξής! Φεβρουάριος του 2014 και τον καιρό εκείνο παλευαμε όλη η οικογένεια με το αλτσχαιμερ της αγαπημένης μου γιαγιάς.
Πρωινό 19ης Φεβρουαρίου και χτυπάει το τηλέφωνο μου στο γραφείο, είχαν εκτάκτως μεταφέρει τον πατέρα μου στο νοσοκομείο, λίγη ώρα μετά αφού έφτασα στο νοσοκομείο με ενημερώνουν ότι έχει ήδη μπει χειρουργείο με ανευρυσμα κοιλιακης αορτης με ρήξη, ναι καλά διαβάσατε με ρήξη, λίγες περιπτώσεις ανθρώπων επιβιώνουν.
Εμείς σταθηκαμε τυχεροί, σώθηκε ο άνθρωπος μας, από ένα συνδυασμό δυνάμεων εκείνη την ημέρα, των γιατρών, της Παναγιάς, της προσωπικής του θέλησης να ζήσει εν πάρει περίπτωση!
Δύσκολο χειρουργείο ακόμα πιο επωδυνη αποθεραπεια, τα καταφέραμε! Ένα μήνα μετά ήμασταν σχεδόν όλοι σίγουροι ότι όλα πήγαν κατ ευχή! Μέχρι που κάποιες ενοχλήσεις στο στομάχι της μητέρας μου, μάς ανάγκασαν να ασχοληθούμε περισσότερο και στις 23 Απριλίου, μαθαίνουμε πως απαιτείται ολική γαστρεκτομη για τη γλυκιά μάνα μου, αυτόν τον άνθρωπο που ήταν παράδειγμα προς μίμηση, καλής μάνας καλής συζύγου καλης κόρης, είχε όλα τα καλά επάνω της.
Με δύναμη και ψηλά το κεφάλι, δύο μέρες μετά 25 Απριλίου αρχίζουμε να βιώνουμε στο πετσί μας, τον καρκίνο, αυτόν τον ψευτομάγκα, που μου στέρησε τη μαμά μου 15 μήνες μετά, χημειοθεραπειες, αξονικές, μαγνητικές, και ξανά όλο το πακέτο από την αρχή κάθε 15 ημέρες, κάθε τρεις μήνες και πάει λέγοντας!
Εκείνη βράχος, αισιόδοξη, τρυφερή, όμως αλλαγμένη, δεν έβλεπα πια τη μάνα μου, αλλά έναν άλλο άνθρωπο, κάθε μέρα έλιωνε, μέρα με τη μέρα έχανε την υπέροχη ομορφιά της! Εγώ εκεί να συμπεριφέρομαι σαν να μην συμβαίνει τίποτα, τις βόλτες μας οπότε είχε τις δυνάμεις της, τα καλέσματα στο σπίτι, όταν η χημεία της έδινε κουράγιο να επικοινωνήσει με άνθρωπο, μέχρι που περίμενα να έρθει το βράδυ για να κλάψω στο μαξιλάρι μου!
Νοέμβρης του 2014 μαθαίνουμε, μετάσταση και κληθήκαμε κι αυτό να το αντιμετωπίσουμε, με τις απόψεις των ιατρών να διίστανται, οι μεν χειρουργοί απαγόρευαν κάθε είδους χειρουργική παρέμβαση οι δεν ογκολογοι ότι απαιτείται και άμεσα! Χάσαμε πολύτιμο χρόνο, ίσως κάτι να είχαμε καταφέρει αν…. Αν είχαμε προχωρήσει σε δεύτερο χειρουργείο! Δυστυχώς ο αλήτης εξαπλώθηκε σε όλη τη κοιλιακή χώρα και Ιούλιο του 2015 έχασα τον πιο πολύτιμο άνθρωπο μου! Την πιο όμορφη ψυχή, τον άνθρωπο που αγάπησε ο κόσμος δίπλα της για την ομορφιά της ψυχής της! Μου λείπει κάθε λεπτό κάθε ώρα κάθε μέρα! Τρία χρόνια τώρα ακούω στα όνειρα μου την φωνή της να μου λέει «γεια σου αγάπη μου»!!!
Μαρία από Θεσσαλονίκη, ετών 39
Καλή δύναμη σε όλους τους ανθρώπους που έμειναν πίσω!
Καλό ταξίδι σε όλους όσους έφυγαν!
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ