παραμύθι…

Ένα παραμύθι για ένα "αδύναμο" σπουργίτι

103
Υπήρχε ένα σπουργιτάκι που, όταν άκουγε τη βροντή της θύελλας, ξάπλωνε στη γη και σήκωνε τα μικροσκοπικά πόδια του προς τον ουρανό.
Το παρατήρησε αυτό μια αλεπού και τον ρώτησε :
– Γιατί το κάνεις αυτό;
-Για να προστατέψω τη γη, που έχει τόσα ζωντανά πλάσματα! απάντησε το σπουργιτάκι.
Σηκώνω τα πόδια μου για να συγκρατήσω τον ουρανό, σε περίπτωση που φανούμε άτυχοι και ο ουρανός πέσει πάνω μας.
Γέλασε η αλεπού και του απάντησε με απορία και ειρωνεία
– Τα καχεκτικά ποδαράκια σου θα συγκρατήσουν τον απέραντο ουρανό;
Ο καθένας εδώ στη γη έχει το δικό του κομμάτι ουρανού να συγκρατήσει, απάντησε το σπουργίτι.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ