Δημήτρης Κωνσταντάρας, ένας ακόμα νικητής! την Τετάρτη μας περιμένει στην παρουσίαση του βιβλίου του!

Μπήκε..... έκανε την εγχείριση..... έγραψε ένα βιβλίο... το παρουσιάζει την Τετάρτη 18 Μαϊου... Θα είμαστε εκεί!

926

Αύγουστος του 2014 και λίγες μέρες πριν από την ορκωμοσία μου στο Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας, διαγνώστηκα με καρκίνο στο νεφρό. Πηγαίνοντας στο Λαικό Νοσοκομείο για να αποφασίσουμε με το γιατρό τι θα κάνουμε και περπατώντας στην Πλατεία του Αγίου Θωμά ντυμένος σαν… καλοκαιρινός γαμπρός , με κατάλευκο λινό πουκάμισο και κόκκινες εσπαντρίγιες, σαν τη …μύγα μες΄στο γάλα, διαπίστωσα ότι όλος ο κόσμος με κοιτούσε. Έξω από την εκκλησία, στα παγκάκια του πάρκου, περνώντας δίπλα από μια Λαική και 2-3 καφενεία, με κοιτούσαν, με σχολίαζαν, με χαιρετούσαν μιας και η «φάτσα» μου είναι και γνωστή. Αρκετοί  μου μιλούσαν, κυρίως για να μου απευθύνουν τα γνωστά ερωτήματα της εποχής: « Που πάμε;» και «Τι θα γίνει;» και «πέστε μας εσείς που ξέρετε….». Ένας Αθηναίος αστός που είχε περάσει κι απ΄τη Βουλή, πήγαινε στο Νοσοκομείο χωρίς να ξέρει πόση ζωή του απέμενε και ο απλός πολίτης του απηύθυνε ερωτήματα ζωής. Κι εγώ δεν είχα απαντήσεις. Μόνο ευθύνες. Ήταν ήδη μια ιστορία. Κι έπρεπε να τη γράψω, ΑΝ με βοηθούσε ο Θεός. Και ο γιατρός. Και με βοήθησαν. «Οργάνωσα» τη δομή του μυθιστορήματος πάνω και σε πραγματικά γεγονότα εγχειρισμένος, μέσα στο δωμάτιο του νοσοκομείου.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ

Δημήτρης Κωνσταντάρας

(«Άσπρο πουκάμισο και κόκκινα παπούτσια», Τετάρτη 18 Μαϊου & ώρα 19.00 στο Αμφιθέατρο «Αντώνης Τρίτσης» στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων -Ακαδημίας 38)

2 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Κύριε Κωνσταντάρα, συγχαρητήρια για το βιβλί σας. Είμαι μέλος του Δ.Σ. της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΚΑΡΚΙΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ καί
    πραγματικά θαυμάζω την στάση σας απέναντι στην ασθένεια .
    Καί πάλι συγχαρητήρια.

    Αγγελίνα Ειρήνη Αγγελάκη

  2. Αγαπητέ Δημήτρη
    Πριν κάμποσα χρόνια στο MALL, στην πρώτη εκδήλωση της AVON για την καμπάνια στήριξης της εκστρατείας για τον καρκίνο του μαστού, ήμουν η εκπρόσωπος της εταιρίας με καρκίνο μαστού για την Ελλάδα.
    Στην σύντομη ομιλία μου επικεντρώθηκα στο γεγονός ότι η ασθένεια δεν πλήττει μόνο το άτομο που νοσεί, αλλά όλη την οικογένεια, το περιβάλλον, αυτή την ίδια την κοινωνία. Οι μνήμες επανήλθαν και με συγκίνησαν. Και καθώς κάθησα δίπλα σου, με αγκάλιασες από τους ώμους και με έσφιξες πάνω σου. Χωρίς λόγια. Ήταν η αίσθηση του compassion, της ενσυναίσθησης. Και σ΄ ευχαριστώ.
    Σε αγκαλιάζω λοιπόν και σε σφίγγω πάνω μου, έστω και νοερά, σε ανταπόδοση. Και καμαρώνω μαζί σου γι αυτήν την τεράστια τομή, το έπαθλο της νίκης.
    Χαίρομαι για την έκδοση του βιβλίου σου που ελπίζω να διαβάσω και σου εύχομαι να είναι καλοτάξιδο και συ να έχεις υγεία και χαρές με την οικογένειά σου. Τα φιλιά μου στην Παυλίνα.
    Ρίκα Γιουβανέλλη

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ